Kayseri’de Bir Başvuru İlanı ve İçimde Açılan Eski Bir Defter
Değerli ziyaretçiler, Tekneturum ekibi bu yazısında “Kadın jandarma boy sınırı nedir” konusunu tüm yönleriyle aktarıyor.
Kayseri’de sabahlar yine aynıydı. Pencereden görünen gri gökyüzü, sokaktan geçen simitçinin sesi ve mutfaktan gelen çay kokusu… Ama o sabah içimde başka bir şey vardı. Sanki uzun zamandır uyuyan bir düşünce uyanmıştı.
Telefonumda kaydırırken karşıma bir ilan çıktı: Jandarma Genel Komutanlığı başvuru duyurusu.
Bir an durdum. Parmaklarım ekrana basılı kaldı. İçimde garip bir heyecan yükseldi. Sanki yıllardır aklımın bir köşesinde duran bir kapı, hafifçe aralanmıştı.
Ve o kapının üstünde tek bir soru yazıyordu:
Kadın jandarma boy sınırı nedir?
—
Çocukluktan Kalan Bir Üniforma Hayali
Küçükken televizyonda üniformalı kadınları gördüğümde içimde bir kıpırtı olurdu. O düzen, o duruş, o ciddiyet… Hepsi bana uzak ama aynı zamanda çekici gelirdi. Anneme bir gün sormuştum:
“Ben de böyle olabilir miyim?”
O sadece gülümsemişti.
“İstersen olursun,” demişti.
Ama büyüdükçe her şey o kadar kolay olmadı. Hayaller, gerçeklerin arasına sıkıştı. Üniversite yılları, iş telaşı, Kayseri’nin ağır ritmi… Hepsi o çocukluk isteğini sessizce geriye itti.
Ta ki o sabaha kadar.
—
İlanı Okurken İçimde Kırılan ve Birleşen Şeyler
İlanı açtım. Sayfalar dolusu şartlar vardı. Fiziksel yeterlilik, sağlık durumu, eğitim kriterleri… Ama gözüm tek bir satıra takıldı:
“Boy şartı…”
Kalbim biraz hızlandı. Çünkü bu cümle her zaman bir eşik gibi hissettirirdi bana. Sanki insanın kaderi santimetrelerle ölçülüyordu.
İçimden tekrar ettim:
Kadın jandarma boy sınırı nedir?
Bir yandan umut, bir yandan korku.
Çünkü o sınırın içinde kalmak ya da dışında olmak, sadece fiziksel bir durum değilmiş gibi hissediyordum. Sanki bütün hayallerim o ölçü bandının ucuna bağlıydı.
—
Ölçü Bandının Soğuk Gerçeği
Başvurularda kadın adaylar için boy şartının genellikle belirli bir alt sınırla belirlendiğini okudum. Yıllara ve alım türüne göre değişiyordu. Ama hep ortak bir gerçek vardı: belirli bir minimum boyun altında kalmamak gerekiyordu.
Ekrana bakarken içimde bir şey sıkıştı.
Bir anda kendimi aynanın karşısında buldum. Sanki yıllardır ölçmediğim bir şeyi ölçüyormuşum gibi. Ayakta duruşum, omuzlarım, duruşum…
“Ya yetmezsem?” diye düşündüm.
Bu soru çok basit görünüyordu ama içimde yankısı büyüktü.
—
Bir Mezura, Bir Sessizlik
Evin çekmecesinden eski bir mezura buldum. Kendime bile itiraf edemediğim bir heyecanla duvara yaslandım.
O an çok garipti. Sanki sadece boyumu değil, geleceğimi ölçüyordum.
Sessizlik vardı evde. Sadece duvar saati tıkırdıyordu.
Ölçtüm.
Sonucu gördüğümde içimde iki şey aynı anda oldu: rahatlama ve hayal kırıklığı.
Rahatlama çünkü sınırın içinde kalıyordum.
Hayal kırıklığı çünkü bunun bile bir sınırla belirlenmiş olması canımı acıttı.
Kendime kızmadım. Ama hayata biraz kızdım.
—
Kayseri Sokaklarında Düşüncelerle Yürümek
Evden çıktım. Kayseri’nin sert ama tanıdık havası yüzüme çarptı. İnsanlar aceleyle yürüyordu. Herkes bir yere yetişiyordu ama kimse durup düşünmüyordu.
Ben yürüdüm.
İçimde aynı soru dönüyordu:
Kadın jandarma boy sınırı nedir?
Ama aslında sorunun gerçek ağırlığı boy değildi. Başka bir şeydi. Kendimi kanıtlama isteği, bir yere ait olma arzusu, güçlü olma hayali…
Bir bankta oturdum. Çevremden geçen insanları izledim. Kimse benim içimdeki fırtınayı bilmiyordu.
—
Bir Kadının Sözleri
Yanıma orta yaşlı bir kadın oturdu. Elinde poşetler vardı. Bir süre sessiz kaldık. Sonra bana dönüp sordu:
“Bir şey mi düşündün evladım?”
Bir an duraksadım. Sonra fark etmeden her şeyi anlattım. İlanı, boy şartını, içimdeki karışıklığı…
Dinledi. Sözümü kesmedi.
Sonra sadece şunu dedi:
“Bazı kapılar santimetreyle açılır gibi görünür ama aslında insanın içindeki kararlılıkla açılır.”
O cümle içime işledi.
—
Karar ile Ölçü Arasındaki Fark
Eve dönerken düşündüm. Belki de mesele boy değildi. Belki de mesele, o üniformayı gerçekten isteyip istemediğimdi.
Ama dürüst olursam, istiyordum.
Hem de uzun zamandır ilk kez bu kadar net.
İçimde bir umut vardı. Küçük ama inatçı bir umut.
—
Gece Defterine Düşen Gerçek
O gece defterimi açtım. Uzun süre yazmadım. Sadece düşündüm.
Sonra kalem kendi kendine hareket etti:
“Bazı sorular basit görünür. Kadın jandarma boy sınırı nedir diye sorarsın ama aslında kendine ‘ben ne kadar ileri gidebilirim’ diye soruyorsundur.”
Kalemi bıraktım.
İçimde bir hafiflik vardı. Ama aynı zamanda derin bir ciddiyet.
—
Umut ile Gerçek Arasında
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o gün sadece bir ilan görmedim.
Kendimi gördüm.
Sınırları, korkuları, umutları…
Boy ölçüsü sadece bir sayıydı. Ama benim için anlamı daha büyüktü. Çünkü bana şunu hatırlattı: hayaller bazen ölçülür gibi görünür ama aslında insanın içinde büyür.
—
Tekneturum olarak “Kadın jandarma boy sınırı nedir” konusunda hazırladığımız bu içeriğin beğeninizi kazandığını umuyoruz. Bir sonraki yazıda buluşmak üzere!
Sonunda Kalan Sessiz Karar
Şimdi hâlâ o soruyu bazen kendi kendime soruyorum:
Kadın jandarma boy sınırı nedir?
Ama artık cevabı sadece bir sayı olarak görmüyorum.
O cevap, benim ne kadar istemeye devam ettiğimle de ilgili.
Ve Kayseri’nin sabahlarında, çay kokusunun arasında, o sorunun içinde yeni bir şey daha büyüyor: kararlılık.
Benzer Konular: Jackson isminin anlamı nedir ?